خانه
صفحه اصلي > جاذبه های گردشگری > جاذبه های گردشگری ایران > اسامی استانهای ایران 
قم

بازگشت

قم


معرفی استان: قُمْ (پارسی میانه: کُنب) یکی از شهرهای بزرگ ایران است که در ۱۲۵ کیلومتری جنوب تهران پایتخت ایران واقع شده‌است. این شهر در کنار رودخانه قمرود و در دشت قم قرار دارد. شهر قم مرکز استان قم و نیز مرکز شهرستان قم می‌باشد. این شهر مدفن فاطمه معصومه دختر موسی بن جعفر، امام هفتم شیعیان و به طور سنتی محل اقامت بسیاری از روحانیون بلندپایه شیعه بوده و بزرگترین حوزه علمیه ایران را داراست. قیام‌ها و شورش‌های پیاپی مردم قم باعث شده تا این شهر در طول تاریخ بارها توسط حاکمان و فرمانروایان ویران شده و از نو آباد شود. این شهر در یک ناحیه حساس در ایران واقع شده است، زیرا از یک سو رابط بین استان‌های صنعتی ایران و تهران و از سویی دیگر رابط کلیه استان‌ها و شهرهای جنوبی ایران با استان‌ها و شهرهای شمالی است. این اهمیت منحصر به حاضر نیست و در گذشته نیز قم به دلیل قرار گرفتن در مسیر راه ابریشم دارای اهمیت ارتباطی بوده است. شهر قم برطبق تخمین سال ۱۳۹۱ خورشیدی ۱،۵۷۴،۵۳۶ نفر جمعیت دارد. سرشماری سال ۱۳۹۰ مرکز آمار ایران عدد ۱،۰۷۴،۰۳۶ نفر را نشان می‌دهد. با این جمعیت قم در رتبه هشتمین شهر پرجمعیت ایران قرار می‌گیرد. به شهر قم لقب‌های فراوانی نسبت داده می‌شود اما لقب رسمی و مورد استفاده در رسانه‌ها و همینطور شهرداری قم "پایتخت مذهبی ایران و قطب فرهنگی" است. از قم با عناوینی چون: حرم اهل بیت، شهر علم، پایتخت علمی و فرهنگی ایران، پایتخت جهان تشیع، مرکز تجمع اقوام مختلف ایران، ارزان ترین شهر ایران، شهر سوهان، شهر شیرینی، شهر قمنبیت (Ghomnobit) (کلم محلی که در قم کشت می‌شود)، آشیانه آل محمد، مدینه المومنین، استراحتگاه مومنین، دارالموحدین، شهر آخوندها، شهر عربها، شهر موتورسیکلتها و شهر کریمه اهل بیت یاد می‌کنند قم به عنوان پایتخت فرش ابریشمی ایران، پایتخت ابریشم جهان، پایتخت کامپیوتری ایران، پایتخت اینترنتی جهان شیعه و پایتخت دوم ادبیات کودک و نوجوان ایران، قطب تولید موتورسیکلت در ایران، قطب تولید نرم افزارهای علوم اسلامی ، یکی از سه قطب تولید کیف و کفش در ایران، دومین قطب انتشار کتاب پس از تهران و بزرگ ترین قطب انتشار کتاب های دینی در خاورمیانه نیز شناخته می‌شود. سید علی خامنه‌ای، رهبر ایران این شهر را «مادر نظام جمهوری اسلامی» نامیده است. محمود احمدی نژاد، رییس جمهور پیشین ایران نیز این شهر را "پایتخت فرهنگی جمهوری اسلامی" نامیده است.

تاریخچه و تمدن استان: طبق عقیده باستان‌شناسانی مانند رومن گیرشمن قم، از نخستین مکان‌های روی زمین است که برای نخستین بار میزبان تجمعاتی از انسان‌های نخستین بوده است. در این صورت قدمت شهر قم و حومه آن به زمان پیدایش تمدن در حدود ۱۰هزار سال قبل می‌رسد. در سال‌های بعد از انقلاب ۱۹۷۹ ایران انجـام کاوش‌های باستان‌شناسی در منطقه قمرود قم نیز درستی این گفته را تأیید می‌کند. آثار این کاوش‌ها هم اکنون در موزه ملی ایران قابل رویت است. در حفاری‌های جدید در تپه قلی درویش در نزدیکی مسجد جمکران آثاری از کوره‌های عصر آهن با قدمت حدود سه هزار سال بدست آمده‌است که مشخص می‌کند این شهر در گذشته درشرق محل فعلی بوده ودر اثر تغییر مسیرقمرود به سمت غرب کشیده شده‌است. بسیاری از مورخان قم را شهری می دانند ساخته خمانی دختر بهمن. و شاید نام کنونی قم و پیشینش کمیدان و کم که به این شهر اطلاق می‌شده و می‌شود نیز از همین ریشه بوده باشد. هسته اولیه قم امروزی، محله "لب چال" است. این محل در روزگار باستان دهی با ساکنان زرتشتی بوده که "ممجان" (MEMJAN) نامیده می‌شده است. در اسنادی آمده که زمانی پیش از ساسانیان این شهر دچار تخریب و ویرانی می‌شود و قباد ساسانی زمانی که از جنگ با هیاطله برمی گردد دستور می‌دهد دوباره شهر را آباد کنند، لذا در تاریخ آن دوران این شهر را به نام ویران آبادان کرد کواد (قباد) یعنی شهر ویرانی که قباد آنرا آباد کرد، می‌شناسند. در زمان خسرو پرویز هم قم شهری آباد بوده و زعفران قمی شهرت داشته است. در کتاب «خسروگواتان و ریذگ» از کتاب‌های دوره ساسانیان که به تازگی به فارسی برگردانیده شده، زعفران قم، وصف شده است. یعقوبی نویسنده مشهور قرن هشتم هجری قمری، قم را شهری متعلق به دوران ساسانیان دانسته است. در اسناد تاریخی نظیر نزهه القلوب حمدالله مستوفی نیز آمده که پیش از اسلام این شهر را به دلیل زعفران و پسته مرغوبش می‌شناخته‌اند. با این وجود شماری از دانشمندان و تاریخ‌دانان اصرار دارند که "شهر" قم پس از حمله اعراب مسلمان به وجود آمده و در زمان باستان تنها به شکل یک سکونتگاه روستایی ساده بوده. عربهایی که پس از ورود به ایران به قم مهاجرت کردند نام "کم" را بر آن نهادند. پیش از آن این منطقه کمیدان نامیده می‌شد.

معرفی جغرافیایی استان:استان قم در مجاورت کویر مرکزی ایران در جهت غرب آن واقع شده است. حدود ۲۵ درصد از وسعت استان را مناطق کوهستانی و کوهپایه ای تشکیل داده و بقیه مساحت به صورت دشت است. بنابراین؛ ناهمواری های استان قم بر سه ناحیه کوهستانی، پایکوهی و دشتی تقسیم می شود. نواحی کوهستانی استان بیشتر در قسمت های جنوب و جنوب غربی دیده می شود و بالاترین حجم بارندگی نیز در این مناطق است. از مهم ترین نواحی کوهستانی استان می توان به منطقه شکار ممنوع پلنگ دره اشاره کرد. کوه های آقا نظر، آله، تخت سر حوض، دو برادران، خضر، سخت حصار، کلاه قاضی، گلستانی و کوه ولیجا، نیز از دیگر ارتفاعات منطقه به شمار می روند. نواحی پایکوهی یا مرتعی و دامنه ها در واقع همان پای ارتفاعات ذکر شده را شامل می شود و رسوبات ریز دانه و مخروط افکنه های بزرگ و کوچک از مشخصات این ناحیه است. سومین ناحیه که نواحی دشتی نامیده می شود، بیشتر در مرکز و شمال و شرق استان با شیب کم از اطراف به سمت دریاچه نمک و حوض سلطان کشیده شده و هرچه از نواحی غرب و کوهستانی جنوب به سمت دریاچه نمک و دشت مسیله حرکت کنیم از کیفیت آب و خاک کاسته شده و دشت هایی به شکل بیابان های خالی از سکنه، با پوشش گیاهی پراکنده به چشم می خورد. این استان به علت مجاورت با بیابان، دوری از دریا، عرض جغرافیایی و اختلاف زیاد ارتفاع از سطح دریا، دارای اقلیمی خشک، کم رطوبت، بارش اندک و نامناسب است. بیشتر زمین های این استان قابلیت کشاورزی ندارند و به حاشیه دریاچه نمک یا مسیله معروف اند. از دیگر عوامل مهم و موثر بر آب و هوای استان قم وزش بادهای غربی، شرقی و شمال شرقی است. وزش این بادها بر روی دما، تبخیر و بارندگی منطقه تاثیر بسرایی دارد. بادهای شرقی از سمت بیابان های مرکزی ایران به نواحی مرکزی و شرقی استان می وزد و همین باعث خشکی هوا شده و گردو غبار فراوان با خود به همراه دارد که موجب آلودگی سطح شهر قم می شود. بادهای غربی نیز به ویژه در فصل پاییز و زمستان اغلب باعث بارندگی در سطح استان می شوند. جهت وزش بادها در اغلب مواقع جهت شرقی است. به دلیل ویژگی های طبیعی، استان قزوین با کمبود منابع آب سطحی و زیرزمینی مواجه است. رودخانه های قمرود و قره چای جریان های دایمی و سطحی را تشکیل می دهند و رودهایی مانند بیدهند، ابرجس و کبار به صورت فصلی جریان دارند. از دیگر رودخانه های مهم استان می توان: رودخانه دره باغ، رودخانه شور فشاپویه، رودخانه زواریان، رودخانه سولقان، رودخانه شور راهجرد، رودخانه شور قم رود، رودخانه سیاه آب آدران، رودخانه چای خر رود، رودخانه شاه چای را نام برد. البته در این میان نباید از ذکر نام دریاچه های حوض سلطان و دریاچه نمک نیز غافل شد.

جاذبه های گردشگری استان:

• مدرسه فیضیه • موزه آستانه • گنبد سبز • مدرسه جهانگیرخان • كوه خضرالنبی • مسجد جمكران • آثار تاریخی و اكوتوریسم بخش كهك • منزل ملاصدرا • میل میم • امامزاده اسماعیل • گورستان و تپه تاریخی صرم • غار و شنوه • كاروانسرای تاریخی دیر گچین • قلعه سنگی محمد آباد كاج • دریاچه نمك كویر • بارگاه مقدس امامزاده عبدا… • میل تاریخی راهجرد • آب انبار تاریخی راهجرد

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 19792 | بازدید امروز : 35 | بازدیدکنندگان آنلاين : 3 | زمان بازدید : 0/1719 
نظرسنجی
نحوه آشنایی خود را با وب سایت جدید انتخاب کنید.

جستجو در اینترنت مانند گوگل و یاهو
معرفی دوستان و آشنایان
تبلیغات انجام گرفته
روزنامه و جراید
پبامک
ایمیل

عضویت در سرویس خبری
نام :   
ایمیل :   
متین تایم
توسعه اطلاعات سحرگاه (متین تایم)
صفحه اصلی فرم ارتباط تور داخلی تور خارجی تماس با ما درباره ما جستجوی پیشرفته رزرو آنلاین نقشه سایت
اخبار
راه اندازی، طراحی، اجرا ، ورود محتوا و بروزرسانی: توسعه اطلاعات سحرگاه (متين تايم) آذر1392     Powered by: MatinTime (Development of Information) 2013